வேலைக்காரன் – விமர்சனம்

velaikaran movie review

தனி ஒருவன் படம் மூலம் ரசிகர்களிடம் ஏற்கனவே ஏற்றிவைத்துவிட்ட எதிர்பார்ப்பை, இந்த ‘வேலைக்காரன்’ படத்திலும் குறையவிடாமல் தக்கவைத்திருக்கிறாரா இயக்குனர் மோகன்ராஜா..? பார்க்கலாம்.

வடசென்னை பகுதியில் வசிக்கும் படித்த இளைஞன் சிவகார்த்திகேயன்.. தனது குப்பத்து இளைஞர்களை எல்லாம், தனது சுயநலத்துக்காக கூலிப்படையாக மாற்றி பலிகடாவாக்கும் ரவுடி பிரகாஷ்ராஜின் போக்கு பிடிக்காமல், தனது ஏரியாவிலேயே சொந்தமாக சிம்பிளாக எப்.எம் ரேடியோ ஒன்றை ஆரம்பித்து அதன்மூலம் மக்களை மாற்ற முயல்கிறார்.

அதற்கு பிரகாஷ்ராஜிடம் எதிர்ப்பு கிளம்பவே, படிப்பிற்கேற்ற வேலைதேடி நம்பர் ஒன் உணவுப்பொருள் உற்பத்தி நிறுவனத்தில் வேலைக்கு சேர்கிறார் சிவகார்த்திகேயன். அங்கே உயரதிகாரியாக இருக்கும் பஹத் பாசில் மூலம் மார்க்கெட்டிங் வித்தையை கற்பதுடன் தனது நண்பன் விஜய் வசந்த் உள்ளிட்ட தனது பகுதி இளைஞர்களையும் இதுபோன்ற வேலைகளில் அப்படியே திசை திருப்புகிறார்..

ஆனால் போகப்போகத்தான், சிவகார்த்திகேயன் பார்க்கும் வேலை கூலிப்படையை விட மோசமானது என விஜய் வசந்த்தை பலி கொடுத்து அவரை உணரவைக்கிறார் பிரகாஷ்ராஜ். ஜங்க் புட் என்கிற பெயரிலும் மார்க்கெட்டிங் என்கிற பெயரிலும் நடக்கும் மோசடிகள், பாதிக்கப்பட்ட நடுத்தர வர்க்கத்து பெண்மணியான சினேகா மூலமாக சிவகார்த்திகேயனுக்கு தெரியவர, அதற்கு நியாயம் தேட, பஹத் பாசிலையும் கூட்டணி சேர்க்கிறார் அவரது சுயரூபம் தெரியாமலேயே.

கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுடன் ஒரு சாதாரண வேலைக்காரனான சிவகார்த்திகேயனால் மோதி ஜெயிக்க முடிந்ததா..? அதற்கு அவர் என்ன விலை கொடுத்தார்..? என்பது மீதிக்கதை.

சந்தைக்கு விற்பனைக்கு வரும் எந்த ஒரு தரம் குறைந்த பொருளிலும் நுகர்வோரின் உயிர் பாதுகாப்பிற்கான உத்தரவாதம் தரும் பொறுப்பில் இருப்பவர்கள் அவர்களிடம் வேலைசெய்யும் வேலைக்காரர்கள் தான். லாபநோக்கிலான அராஜகத்தை புகுத்தும் முதலாளிகளிடம் காட்டும் விசுவாசத்தை விட நம்பிக்கை வைத்து பொருட்களை வாங்கும் மக்களுக்கு அவர்கள் நேர்மையாக நடக்கவேண்டும் என பாடம் எடுத்திருக்கிறார்.

குருவி தலையில் பனங்காயை வைத்துவிட்டார்களோ என நினைக்கும் அளவுக்கு இந்தப்படத்தில் சிவகார்த்திகேயனுக்கு மிகப்பெரிய பொறுப்பு தான் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் வழக்கமான காமெடி, நையாண்டிகளை குறைத்துக்கொண்டு படம் முழுதும் பொறுப்பான ‘வேலைக்காரன்’ ஆகவே மாறியுள்ளார் சிவா.

கொஞ்சமாக நெகடிவ் சாயல் கலந்த, அதேசமயம் இன்னொரு ஹீரோ என்று சொல்லும்படியாக தமிழுக்கு முதன்முதலாக என்ட்ரி கொடுத்துள்ளார் பஹத் பாசில். சிவகார்த்திகேயனுடன் இணைந்து இவர் படம் முழுதும் அண்டர்பிளே நடிப்பில் அசத்தினாலும் தனக்கான வீரியத்தை காட்ட இவருக்கு க்ளைமாக்ஸில் (கூட) பெரிய அளவில் வாய்ப்பு கொடுக்கப்படவில்லை என்றே சொல்லவேண்டும்.

கதாநாயகனுக்கு நம்பிக்கை கொடுக்கும் கெத்தான கேரக்டர் தான் நயன்தாராவுக்கு.. என்றாலும் குறைவான காட்சிகளே வருவது போல ஒரு உணர்வு ஏற்படவே செய்கிறது. சிவகார்த்திகேயன்-நயன்தாரா கெமிஸ்ட்ரியைக்கூட நட்பின் எல்லைக்கோட்டிலேயே நகர்த்தியுள்ளார் இயக்குனர் மோகன்ராஜா.

படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள நட்சத்திர பட்டாளம் தான் மலைக்க வைக்கிறது. தனது குழந்தையின் சாவுக்கு நீதிகேட்டு, அதற்கு சாட்சியாக, ஆதாரமாக தன்னையே அழித்துக்கொள்ள முயலும் கேரக்டரில் பதைபதைக்க வைக்கிறார் சினேகா. குப்பத்து ரவுடியாக அதுவும் நீண்ட நாளைக்கு பிறகு பழைய போக்கிரி, பீமா காலத்து பிரகாஷ்ராஜை இதில் பார்க்க முடிகிறது..

இன்னொரு தாதா சரத் லோகித்தஸ்வா, சிவகார்த்திகேயனின் லோக்கல் நண்பனாக விஜய் வசந்த், ரோபோ சங்கர், மார்க்கெட்டிங் நண்பனாக சதீஷ், நயன்தாராவின் கசினாக ஆர்.ஜே.பாலாஜி, கம்பெனியின் முக்கிய ‘வேலைக்காரர்’களாக தம்பிராமையா, மன்சூர் அலிகான், காளிவெங்கட், முனீஷ்காந்த், மைம் கோபி, அருள்தாஸ், சிவாவின் அப்பா அம்மாவாக சார்லி-ரோகிணி என எல்லோருமே காமெடி ப்ளஸ் குணச்சித்திர நடிப்பு என டபுள் ரோல் பண்ணியிருக்கிறார்கள். இவர்கள் மட்டுமல்ல, கார்ப்பரேட் முதலாளிகளான மகேஷ் மஞ்ச்ரேகர், நாகிநீடு, மதுசூதன்ராவ் எல்லோருமே படத்திற்கு ரிச்னெஸ் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

கருத்தவன்லாம் கலீஜாம் என ஒரு பாட்டிற்கு துள்ளலாக ஆட்டம் போடவைத்து விட்டு, பின்னணி இசையில் கவனம் கூட்டியிருக்கிறார் அனிருத். ராம்ஜியின் கேமரா அடித்தட்டு, மேல் தட்டு என இரண்டுவிதமான இடங்களிலும் அலுப்பில்லாமல் நம்மை மாறிமாறி திரைக்கதையுடன் பயணிக்க வைக்கிறது. அந்த குப்பம் என்பது செட் என இயக்குனர் சொல்லியிராவிட்டால் நிச்சயம் உண்மையான குப்பம் என்றே நம்பி இருப்போம். அந்த அளவுக்கு ரொம்பவே தத்ரூபம்.

இயக்குனர் மோகன்ராஜாவின் சமூகத்தின் மீதான அக்கறையும் அதே சமூகத்தின் மீதான கோபமும் படம் முழுக்க வெளிப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக அத்தனை காமெடி நடிகர்கள் இருந்தும் காமெடியில் எல்லை மீறாமல், இத்தனை வில்லன் நடிகர்கள் இருந்தும் ஆக்சன் ரூட்டில் பயணிக்காமல் சொல்லவந்த கருத்தின் மீதே ட்ராவல் செய்திருக்கிறார்.

பேக்டரியில் இறுதிக்கட்டத்தில் நடக்கும் காட்சிகள் அங்கே வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, படம் பார்க்கும் நமக்கும் கூட சற்றே தலைசுற்றத்தான் வைக்கிறது. குப்பம் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகளில் சிவகார்த்திகேயனின் நல்ல நோக்கம் தெரிந்தாலும், மொத்தப்படமாக பார்க்கும்போது அது வலிந்து திணிக்கப்பட்டதாகவே தெரிகிறது.

உயிர்கொல்லும் உணவுப்பொருட்கள், தன்னை அறியாமல் விசுவாசம் என்கிற பெயரில் துணை நிற்கும் வேலைக்காரர்கள் என இன்றைய சூழலில் யார், எவை எப்படி மாறவேண்டும், மாற்றப்பட வேண்டும் என்பதை படம் முழுக்க கருத்தியலுடன், கொஞ்சம் பொழுதுபோக்கையும் கலந்து பாடம் எடுத்திருக்கிறார் மோகன்ராஜா.

படத்தை பார்த்துவிட்டு வெளியே வரும்போது ‘அட.. நம்ம முதலாளி செய்யுற தப்புக்கு விசுவாசம்கிற பேர்ல நாம எதுக்கு துணை நிக்கணும்’னு பத்துல ரெண்டு பேர் நினைத்தால் கூட, அது இயக்குனர் மோகன்ராஜாவுக்கான வெற்றி மட்டும் அல்ல, இந்த சமூகத்திற்கான மாற்றம்.