தீரன் அதிகாரம் ஒன்று – விமர்சனம்

Theeran-Adhigaram-Ondru review

போலீஸ் படங்களுக்கான வரவேற்பு ரசிகர்களிடம் என்றுமே குறைவதில்லை.. அந்தவகையில் போலீஸ் படங்களில் இன்னொரு படம், கார்த்தி இரண்டாவதாக நடிக்கும் போலீஸ் படம் என மிகுந்த எதிர்பார்ப்புடன் இன்று வெளியாகியுள்ளது ‘தீரன் அதிகாரம் ஒன்று’..

தொண்ணூறுகளில் நடைபெற்ற உண்மை சம்பவத்தை மையமாக கொண்டு இந்த படம் உருவாகியுள்ளது.

போலீஸ் ட்ரெய்னிங் முடித்து ஐ.பி.எஸ் அதிகாரியாகும் கார்த்தி (தீரன் திருமாறன்) கிடப்பில் போடப்பட்ட கொலை வழக்கு ஒன்றை தூசி தட்டுகிறார். நள்ளிரவில் வீடு புகுந்து அனைவரையும் தாக்கி கொள்ளையடிக்கும் கும்பல் பற்றிய அந்த வழக்கில் துப்பு கிடைக்காமல் தடுமாறிக்கொண்டு இருக்கும்போதே அதே பாணியில் வெவ்வேறு நகரங்களில் நகை, பணத்துக்காக கொலை நடப்பது தொடர்கிறது.

ஒருகட்டத்தில் இந்த திருட்டு கொலை கும்பல் ராஜஸ்தானை சேர்ந்தவர்கள் என்பது தெரியவந்து அவர்களை பிடிக்க முயற்சிப்பதற்குள், அதற்காக மிகப்பெரிய விலையை கார்த்தி கொடுக்க நேர்கிறது. கண் காணாத இடத்தில், மொழி தெரியாத ஊரில் பதுங்கியிருக்கும் அந்த கொள்ளையர் கூட்டத்தை வேரோடு சாய்க்க, தனிப்படையுடன் கிளம்புகிறார் கார்த்தி. கார்த்தியால் அதை சாதிக்க முடிந்ததா..? அதற்கு அவர் கொடுத்த விலை என்ன என்பது மீதிப்படம்.

சிறுத்தை படத்தை விட இதில் மும்மடங்கு உழைப்பை கொட்டியுள்ளார் கார்த்தி.. சூப்பர்மேன் போலீஸாக இல்லாமல், யதார்த்த வீரம் கொண்ட போலீஸாக, தனது முந்தைய படத்தில் இருந்து இந்த தீரன் கேரக்டரை வித்தியாசப்படுத்தி காட்டியிருக்கிறார் கார்த்தி. ராஜஸ்தானில் அவருடைய சண்டை மற்றும் சேசிங் காட்சிகள் நிமிடத்துக்கு நிமிடம் பரபரப்பை கூட்டுவதுடன் அவருடைய துணிச்சல் நம்மை அசரவும் வைக்கிறது.

போலீஸ் படங்களில் மிக சிக்கலான வேலையே கதாநாயகிக்கும் காதல் காட்சிகளுக்கும் இடம் கொடுப்பது தான். இந்தப்படத்தில் முதல் பாதியில் தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட அதிலும் ஆரம்ப கால் மணி நேரத்தில் மட்டுமே கார்த்தியுடனான ரொமான்ஸ் காட்சிகளை ரசிகர்களை குஷியாக்குகிறார் ரகுல் பிரீத் சிங். அதன்பின் அவரது காட்சிகள் குறைவதும், இடைவேளைக்குப்பின் அவர் காணமல் போவதும் போலீஸ் படங்களுக்கே உண்டான விதி..

படம் முழுதும் நம்மை மிரளவைப்பது அந்த திருட்டுக்கும்பலின் அட்டகாசம் தான். அந்த வேலையை கொள்ளை கும்பல் தலைவனாக நடித்துள்ள அபிமன்யு சிங் மற்றும் ரோஹித் பதக், சுரேந்தர் தாகூர் உள்ளிட்டோர் கன கச்சிதமாக செய்துள்ளனர். படம் முழுதும் கார்த்திக்கு பக்கபலமாக வரும் போஸ் வெங்கட் நிறைவாக செய்துள்ளார். சத்யன் ஒரே ஒரு காட்சியில் மட்டும் நட்புக்காக வந்து போகிறார்.

ஜிப்ரானின் இசையில் ‘ஒசாத்தியே’ பாடல் மனதை வருட, ராஜஸ்தானில் படமாக்கப்பட்ட ‘டனாடனா’ பாடல் தாளம் போட வைக்கிறது. இதையெல்லாம் ஓரம் தள்ளி, பின்னணி இசையில் புலிப்பாய்ச்சல் நிகழ்த்தியிருக்கிறார் ஜிப்ரான். ஒளிப்பதிவாளர் சத்யன் சூரியனின் பணியை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தீராது. இடைவேளைக்கு முந்திய மழை இரவு சண்டைக்காட்சி, ராஜஸ்தானின் நள்ளிரவு சண்டைக்காட்சி, பாலைவனத்தில் பஸ் சேசிங் என மிரட்டி எடுத்திருக்கிறார்.

முதல் படமான ‘சதுரங்க வேட்டை’ படத்திலேயே நம்பிக்கை தந்த இயக்குனர் ஹெச்.வினோத், அந்த நம்பிக்கையை இதிலும் காப்பாற்றியுள்ளார். டெக்னாலஜி வளராத அந்த காலகட்டத்தில் கொலை, கொள்ளை கும்பலை பிடிக்க போலீசார் வகுக்கும் வியூகம், அதில் உள்ள நடைமுறை சிக்கல்கள் என ஒவ்வொன்றையும் டீடெய்லாக காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக திலீப் சுப்பராயன் மாஸ்டரின் உதவியுடன் சண்டைக்காட்சிகளில் அதிர வைக்கிறார் மனிதர்.

ஆரம்பத்தில் கார்த்தி-ரகுல் சம்பந்தப்பட்ட காதல் கலாட்டா காட்சிகள் தான் படத்திற்கு கொஞ்சம் ஸ்பீட் பிரேக் போடுகின்றன. ஆனால் அப்படி செய்தது கூட சரியான ஒன்றுதான் என்றே இடைவேளைக்குப்பின், நினைக்க தோன்றுகின்றது.. உயிரை பணயம் வைத்து எதிரிகளை வேட்டையாடும் போலீஸாருக்கு இந்த அரசாங்கமும், உயரதிகாரிகளும் என்ன மதிப்பு தருகிறார்கள் என்பதை இறுதியாக முகத்தில் அறைகிற மாதிரி சொல்லியிருக்கிறார் வினோத்.

மொத்தத்தில் ‘தீரன் அதிகாரம் ஒன்று’; திகட்டாத சாகசம்