சவரக்கத்தி – விமர்சனம்

savarakathi review

இயக்குனர் மிஷ்கின் மற்றும் இயக்குனர் ராம் இருவரும் இணைந்து நடித்துள்ள படம் தான் சவரக்கத்தி.. இயக்குனர்கள் இருவரை கதையின் நாயகர்களாக நடிக்கவைக்கும் அளவுக்கு இந்தப்படத்தில் என்ன ஸ்பெஷல்..?

பார்பர் ஷாப் வைத்திருப்பவர் ராம்.. காதுகேளாத கர்ப்பிணி மனைவி பூர்ணா.. இரண்டு குழந்தைகள் என சராசரி வாழ்க்கை வாழும் மனிதர். மிகப்பெரிய ரவுடியான மிஷ்கின் ஜெயிலில் இருந்து பரோலில் வந்தவர் சில தினங்கள் கழித்து மீண்டும் ஜெயிலுக்கு திரும்ப ஆயத்தமாகிறார். திடீரென பூர்ணாவின் தம்பி காதல் பதிவு திருமணம் செய்யப்போவதாக அழைப்பு விடுக்க, மனைவி குழந்தைகளை அழைத்துக்கொண்டு சமரசம் செய்ய கிளம்புகிறார் ராம்.

பரோல் முடிந்து ஸ்டேஷனில் சரண்டராக போய்க்கொண்டிருக்கும் மிஷ்கினின் கார், சிக்னலில் நின்ற ராமின் பைக்கில் உரசுகிறது. இதனால் கோபமாகும் ராம் மிஷ்கினின் முகத்தில் குத்தி விட்டு கண்மூடி திறப்பதற்குள் அங்கிருந்து சென்றுவிடுகிறார்.

அவமானத்தால் குமுறும் மிஷ்கின் மாலை ஜெயிலுக்குள் போவதற்குள் ராமின் கையை வெட்டியே தீருவது என சபதம் எடுத்து ராமை வலைபோட்டு தேடுகிறார். இதில் சபதத்தை நிறைவேற்ற மிஷ்கின் நடத்தும் அதிரடி வேட்டையும் மிஷ்கினிடம் இருந்து தன்னை காத்துக்கொள்ள ராம் நடத்தும் தற்காப்பு போராட்டமும் தான் மீதிப்படம்.. அதை வெறுமனே சீரியஸாக இல்லாமல் ப்ளாக் ஹ்யூமர் பாணியில் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

கதையின் நாயகனாக வெத்து உதார் விட்டு வீண் வம்பை விலைக்கு வாங்கும் ஒரு சராசரி மனிதரை பிரதிபலிக்கிறார் இயக்குனர் ராம். உயிர் பயத்தில் ஒடி ஒளிவதும், பின் வீரம் கொண்டு பொங்குவதுமாக இருவித நடிப்பை வழங்கியுள்ளார்.. இருந்தாலும் நடிப்பிலும், அவரது கேரக்டர் உருவாக்கத்திலும் கொஞ்சம் செயற்கை அதிகம்.

நீண்டநாளைக்கு பிறகு பூர்ணாவுக்கு பெயர் சொல்லும் கதாபாத்திரம்.. இயக்குனர் சொல்லிக்கொடுத்ததை மீட்டர் மாறாமல் நடித்திருக்கும் பூர்ணா, வெள்ளந்தியாக தனது கதாபாத்திரத்தை வெளிப்படுத்த முயன்றிருக்கிறார். காது கேளாத, கர்ப்பிணி பெண்ணான அவரை இளநீர்க்கார பெண்மணியும், பூர்ணாவின் பிள்ளைகளும் காப்பாற்ற முனையும்போது நிலைமை புரிந்தும் மிஷ்கினிடம் பூர்ணா சலம்பும் காட்சியில் அவரது கேரக்டர் அடிபடுகிறது. தவிர பிரசவ வலியில் அவர் துடிப்பதாக காட்டி, மருத்துவமனையில் இருந்து தப்பிப்பதெல்லாம் டூ.. டூமச்..

வில்லன் என்று(ம்) சொல்லமுடியாத கேரக்டரில் மிஷ்கின். கூலிங்கிளாஸ் இல்லாமல் அவரை படம் முழுதும் பார்ப்பதே ஆச்சர்யம் தான். எந்நேரமும் சீரியசாக விறைப்பும் முறைப்புமாக தனது பாடி லாங்குவேஜால் பல இடங்களில் சபாஷ் பெறுகிறார் மிஷ்கின்.

படத்தில் மிஷ்கினுடன் வரும் அடிப்பொடிகள் காமெடி ஏரியாவை கச்சிதமாக கவனித்துக்கொள்கின்றனர். குறிப்பாக மிஷ்கினுக்கு ஐடியா கொடுக்கும் நபரும், மிஷ்கினின் கோபத்தை திசைதிருப்ப முயலும் பெத்தப்பாவாக வரும் அந்த பாசிடிவ் மாமாவும் மனதில் நிற்கும் கேரக்டர்கள்.

அரோல் கொரோலியின் பின்னணி இசை தேடுதல் வேட்டையின்போது தீவிரம் காட்டியுள்ளது. கார்த்திக்கின் ஒளிப்பதிவு சென்னையை சென்னை அல்லாத ஒரு ஊராக காட்டியிருக்கிறது. வெறும் வாய்ச்சவடால் மனிதர்களாலும் ரவுடிகளுக்கே உண்டான ஈகோவினாலும் என்னென்ன தேவையில்லாத நிகழ்வுகள் நிகழ்கின்றன என்பதை படம் நெடுக காண முடிகிறது. இதில் பூர்ணாவின் தம்பி காதல் திருமணம், அந்த ஜோடிக்கான தேடுதல் வேட்டை நடத்தும் பெண் தரப்பினர், அவர்களை மிஷ்கின் கோஷ்டியுடன் ராம் சிண்டு முடிவது என சில கலாட்டாக்களும் படம் நெடுகிலும் உண்டு.

இரண்டு மணி நேரம் ‘டாம் அன்ட் ஜெர்ரி’ பாணியில் ஒரு படம் பார்த்த உணர்வு ஏற்படுகிறது.. அந்தவகையில் சவரக்கத்தி நம் கழுத்தை பதம் பார்க்கவில்லை. மனதால் ரசிக்க வைக்கிறது.